
Երեկ Հայաստանում նշում էին Քրիստոսի Պայծառակերպության տոնը` Վարդավառը։ Ինչպես միշտ, Հայաստանի գրեթե բոլոր քաղաքներում եւ գյուղերում այն նշվեց մեծ խանդավառությամբ։ Տոնը իր շուրջն էր համախմբել ոչ միայն հայությանը․ հազարավոր զբոսաշրջիկներ՝ ռուսներ, իրանցիներ, հնդիկներ և այլ օտարերկրացիներ եւս մեծ ուրախությամբ միացել էին ջրոցիին՝ սոցիալական ցանցերի իրենց էջերը ողողելով «թաց» տեսանյութերով եւ լուսանկարներով` ի լուր աշխարհի պատմելով տոնի խորհրդի ու անցկացվող միջոցառումների մասին։
Թվում է՝ ամեն ինչ լավ է, բայց ընդդիմադիր շրջանակները դարձյալ կեղծ հայրենասիրության առիթը բաց չթողեցին` իբր ուրախ չէին, իբր մտահոգ էին արցախցիների շրջափակված լինելով՝ գրառումներ և մեկնաբանություններ անում` վիրավորելով մեր հայրենակիցներին, որոնք մեկ օրով կտրվել էին առօրյա հոգսերից եւ անկեղծ ուրախանում էին՝ միանալով ջրոցիին։ Նրանք լուսանկարներ էին տեղադրում` մի կողմում Ստեփանակերտի խանութների դատարկ դարակները, մյուս կողմում ջրվող ժողովուրդը։
Իսկ ի՞նչն էր խանգարում անկեղծ լինել, պարոնայք եւ տիկնայք ընդդիմադիրներ։ Ինչու՞ ձեր ձեռքը այդպես էլ չգնաց իրական լուսանկարներ տեղադրելու։ Չէ՞ որ այդ օրը Ստեփանակերտում էլ էր տոն։ Այնտեղ էլ էին նույն խանդավառությամբ Վարդավառը տոնում եւ միմյանց վրա ջուր լցնում։ Ինչու՞ չեք կարողանում «մարսել» մարդկանց ուրախությունը։ Ինչու՞ եք ատելություն սերմանում ժողովրդի միջեւ` տարանջատելով արցախցուն եւ հայաստանցուն։ Ինչու՞ եք ամեն կերպ ցանկանում սեպ խրել՝ ցույց տալով, թե, իբր, հայաստանցիները անտարբեր են արցախցիների նկատմամբ․ այն հայաստանցիները, որոնց մեծ մասի եղբայրը, հայրը, ամուսինը և անգամ քույրը զոհվել են հանուն այն բանի, որ արցախցին ապրի Արցախում։
Նշենք, որ շրջափակված Արցախի Վարդավառի տոնակատարությունից հրապարակված տեսանյութերի եւ լուսանկարների մեկնաբանություններում դեռ չեն հանդիպել գրառումներ, որտեղ Արցախի մեր հայրենակիցներին կշտամբեն, թե ինչու են ուրախանում և ջրոցի նշում… որովհետեւ կյանքը շարունակվում է եւ շարունակվելու է։
Մի հետաքրքիր դիտարկում. նման զազրախոս գրառումներ անող մարդկանց կարող ես հանդիպել Երևանի կենտրոնի տարբեր թանկ սրճարաններում կամ, դատելով վերջիններիս անձնական արխիվներից` թանկարժեք լողափերին, որտեղից էլ, հավանաբար, այդպիսի «վեհ և ազգանվիրական» մտքերը «հանձնում են» իրենց ֆեյսբուքյան էջերին, բայց ինչպես Սերժ Սարգսյանը կասեր՝ «եկել ես մեր տոնը փչացնես, որ ի՞նչ անես․․․»։
Լուսանկարները Ստեփանակերտից՝ Էդգար Քամալյանի ֆեյսբուքյան էջից
Գեղամ Ադյան